explosieven onderschept, deze bommen waren verstopt in cartridges
en hadden als bestemming de V.S. De afzender: gemene terroristen.
Tot zover het nieuws op de radio (waarnaar ik luister op mijn werk)
daarna kwam er muziek (lees: ruimte om mij dingen af te vragen).
Vanaf hier mijn imaginair interview ter plaatse:
Journalist: " WOW! Uw team heeft de cartridges met explosieven onderschept!!"
De man die spreekt namens het team: " Ach het was niets..."
J: " Wilt u met ons delen hoe u en uw team de bommen hebben weten te vinden?"
D: " Het was eigenlijk heel eenvoudig.
Wij onderwerpen alle pakketjes die hier binnenkomen standaard aan een grondig onderzoek.
Nu leek er zo op het oog niets mis met het desbetreffende pakketje...
Maar ik had er toch een vreemd gevoel bij..."
J: " Bent u helderziend?"
D: " Dat is zeer wel mogelijk, zonder enige zekerheid omtrent de verdachtheid van het pakketje
zocht ik er meteen de juiste hond bij om het aan verder onderzoek te onderwerpen."
J: " De juiste hond? Wat bedoelt u daarmee?"
D: " De hond die gespecialiseerd is in cartridges herkennen en onderzoeken op verdacht-heid."
J: " Aha! Juist, geweldig."
D: " We hebben ook honden die speciaal getraind zijn op het doorzoeken van verdacht papier,
verdachte sleutelhangers, verwarmingsbuizen, stoelen, kippeneieren, pannenkoeken met spek,
draaimolens, tandenborstels, bami, verdacht thermo-ondergoed..."
J: " Dat is fantastisch meneer, dankuwel voor dit interview! Wij gaan terug naar de studio..."
D: " ....honden voor verdachte televisietoestellen, chemische toiletten, en honden voor nep-schapenvachten, blikken met doperwten, hiervoor gebruiken wij graag teckels, en natuurlijk hebben we ook honden voor verdachte postzegels, nagelvijlen, computermicrofoons, post-it's en Hello Kitty knuffels.
De rest kan natuurlijk altijd een bom zijn."
